Ontstaan van de bloesemtherapie


Dr. Edward Bach, een gerespecteerd bacterioloog en arts-homeopaat kwam op het idee de natuurlijke levenskracht van de bloesems te gaan aanwenden om mensen te helpen en te genezen. In 1930 gaf hij zijn uiterst winstgevende praktijk op om al zijn tijd te besteden aan het onderzoek naar de geneeskracht van bloemen en bloesems van planten en bomen. Zes jaar grondige studie op het platteland hadden de ontwikkeling van achtendertig bloesemremedies, één Rescue remedie en één Rescue crème als resultaat.

Bij zijn werk liet hij zich vooral leiden door zijn intuïtie, daarbij gesteund door zijn medische kennis. Dr. Bach had in zijn jarenlange praktijk als homeopatisch arts immers geleerd dat lichamelijke ziekten en psychische klachten vaak slechts het gevolg zijn van geestelijke onevenwichtigheid. Als homeopaat wilde hij niet alleen de ziekte en ongemakken op zich aanpakken, maar ook kijken naar de patiënt in zijn geheel (de holistische visie). De bloesemremedies herstellen het geestelijke evenwicht, ze onderdrukken niet een negatieve houding of levensinstelling, maar zetten deze om naar een positieve instelling. De keuze van de bloesemremedies is dus afhankelijk van de heersende negatieve stemming en wordt niet bepaald door de symptomen van de ziekte.